Ouch! Hindi yata tama na lumapit pa ako sa kanila. Nagtagal bago mag-sink in sa utak ko yung sinabi nya. Tiningnan ko lang sya pero blurry na dahil nangingilid yung luha ko. Ang ginawa ko naman, lumakad ako ng mabilis palabas ng gym at doon ako nag-iiyak sa may bench kung saan walang masyadong tao. Naiiinis talaga ako kay V-jay. . He said it in my face. Parang sinampal na rin ako. Kung alam nyo lang kung gaano kasakit yun sa akin. Sumunod naman si Yuan sa akin at umupo sa tabi ko. Pinahid ko naman yung luha ko ng kamay ko. Hindi ko kasi matandaan kung nasaan yung panyo ko. Nasa locker ko yata.
“Hey, ok ka lang ba? Bakit ka umalis?” halatang naguguluhan na si Yuan. Pero kung i-eexplain ko naman sa kanya yung dahilan, lalo lang syang maguguluhan at tiyak na masasaktan. Madodoble pa yung sakit na nararamdaman ko dahil alam kong may nasasaktan ako. My gosh! Laganap ang sakit ngayon.
“Ok lang ako...ok lang talaga. Medyo masakit lang yung sinabi nya.”
“B-bakit?” Hindi naman ako nakasagot.Sa halip, naiyak na naman ako.
“Hey,please don’t cry. Wala akong panyo.”
“Ayos lang.Wag mo ng alalahanin.”
“Wait,umiiyak ka dahil sa sinabi nya? Do you......like him?” sabay ring ng bell for the next class. Wala na naman akong naisagot sa kanya. Kinailangan ko ng umalis para sa next class.
Dumaan muna ako sa locker ko para kunin yung panyo ko na wala pala doon. Wala rin naman akong kleenex kaya wala akong choice kundi gamitin na naman yung jersey nya.
Pagbalik ko sa klase, ano pa nga ba? E di sya na naman ang makakatabi ko. Kinakausap nya ako ng parang normal lang. Parang wala lang yung nangyari kanina. Bakit ba wala lang sa kanya?!Helloooo??? Wala man lang bang SORRY?
Noong labasan nung araw na iyon, nagkita pa rin kami ni Yuan. Habang papalabas nga kami ay nakita pa namin sina Conrad at yung tropa nya na nakatambay doon sa may gate.
“Pare eto, V-jay’s style, but the truth is I do NOT like Denise. ” Tapos tumingin sya sa akin at tumawa ng nakakaasar. Nakakapikon na sya pero dahil naman ako violent eh hindi ko na lang pinansin. Tiningnan ko lang ng masama. Eh kulang yata ng turnilyo sa utak yun e.
Nakasalubong pa nga namin si You-know-who. Ayoko banggitin ang pangalan nya ngayon. Kasama pa nga si Trisha at sya pa yung may dala ng bag nya. Kinaya ko pa naman na makita ang napakagandang view na iyon hanggang sa nakita ko na umakbay si Trisha sa kanya.Napahinga na lang ako ng malalim eh.
“Matagal na tayo magkaibigan Denise. Wala naman sigurong masama kung magshare ka sa akin. I know something’s wrong.”
“Wala. Hindi naman mahalaga.” Yun lang ang sinabi ko at pinili naman nya na wag na lang magtanong. He didn’t say any thing but I know he was trying to cheer me up. Dinala nya ako sa mall at naglaro kami doon sa arcade.
Yung mga sumunod na araw, ayos lang naman. Nag-uusap kami ni V-jay. Alam mo yun, school stuff. As classmates ,we’re okay. Kapag may sinasabi sya or ginagawa na sa tingin ko ay sweet, iniisip ko na lang na wala lang. Sa kanya na nga nanggaling di ba? Kaibigan lang.Malungkot sa part ko dahil parang biglang nag-iba yung samahan namin. Hindi na tulad ng dati na alam kong nandyan lang sya sa tabi ko. Ngayon kasi, madalas ko silang nakikita ni Trisha na magkasama. At dahil doon, mas na-aappreciate ko naman si Yuan. Siguro naman kaya kong matutunan. I mean...you know..na mahalin sya. Hindi naman siguro mahirap.
Kaya ngayon, kadalasan eh pag nakikita ko si V-jay iniiwas ko na yung tingin ko.At minsan hindi na ako tumitingin talaga. Minsan din tumatawag at nagtetext sya. Ako naman, madalang lang mag-reply. Mga ilang araw ko na rin ginagawa yun.
Parati pa rin nya sinasabi sa akin kapag may game sila. Tulad ng dati, gusto pa rin nya na manood ako. And again, kung anong dahilan na naman ang sinabi ko. Baka kasi makatulong kung ganito.
Free peiod namin.Nasa labas ako ng room malapit sa bench. Nagmumuni-muni lang ako dun. Kaya lang this person came at may dala pa syang bola. Hindi ko na hinintay na lumapit pa sa akin kaya pumasok na ako sa loob. Kaya lang pinigilan nya ako. Hinawakan nya ko sa braso.
“Bakit?”
“May problema ba tayo Denise?” tayo???Ako meron..ikaw!
Ewan ko lang sa’yo.
“Iniiwasan mo ba ‘ko? Ang hirap kasi ng ganito.” Sino kaya ang mas nahihirapan sa atin ngayon?!
“Busy kasi ako. Marami akong ginagawa. Alam mo na sa bahay at tsaka dito sa school. Bakit may kailangan ka?!”
“Wala.” Tapos humina na yung pagsasalita nya at ni-let go na nya yung braso ko.
“Semi-finals na next week. Sana makarating ka.”
“Hindi ko maipapangako.”
Nakatulong naman yung mga sumunod na araw dahil naging busy ako. Ang dami kasing schoolwork. Pero ayos yun.At least hindi laging sya ang iniisip ko.Although naiisip ko pa rin minsan.
Kainis di ba?
-33-
Nagkasundo na na bukas kami uuwi sa kani-kanilang bahay. So ibig sabihin, mag stay pa rin kami dito for one night.
Hay...ano na naman kayang pwedeng mangyari? Basta ang alam ko, hindi na ako pupunta sa malalim kung sakaling magswimming ulit.
“Guys, ayaw nyo ba magswimming ulit? Let’s go na. Last night na natin dito. Kami ni V-jay mag-swim ulit.” Sabi yun ni Trisha. Pagkatapos ay hinila na nya si V-jay papunta sa dagat. Si V-jay naman, parang ayaw pa. Ang ewan talaga nun. Halos si Trisha na nga ang gumagawa ng moves eh tapos parang ayaw pa nya.
Hay..ang gulo talaga ng mga lalaki na yan.
“Uy, lumulutang ka na naman sa kalawakan. Tayo na nga dun.” Nagulat naman ako kay Ashley. Bigla na lang kasi ako siniko.
Tumakbo na kami papunta sa dagat. Halos lahat pala sila eh nandoon na. Paulit-ulit naman sila sa pagremind sa akin na wag daw ako pumunta sa malalim at baka daw malunod ulit ako. Nakulitan nga ako eh.
“Opo.” Sabi ko na lang.
Hindi na talaga kami pupunta sa malalim. Tsaka madilim na rin kaya nakakatakot na. Baka mamaya may kung anong halimwaw pa dito, mamaya nyan lamunin ako. Waaah!
Si V-jay naman lumipat pa sa side ko. Natuwa naman ako nun.
“Ang dilim na. Are you scared?” sabi nya sa akin.
“Hindi no. Para yan lang.” yun naman ang sabi ko. Pero ang totoo, nakakatakot talaga. Ewan ko ba, basta takot ako sa open spaces lalo pa at madilim tulad ngayon. May ilaw nga pero ang liliit naman.
“Parang kasi eh. Ok lang yan. I’m here.” Nagslight tap sya sa balikat ko. Lumipat din naman si Trisha sa tabi nya. Tsk. Ok na sana eh.
Hindi ko naman napansin na kulang pala kami ng dalawa hanggang sa napansin ni Leah na wala si Yuan at Ian.
“Si Yuan nagpapahinga na. Alam nyo na, hindi sya pwede magbabad masyado. Baka magkasakit yun.” Pinaliwanag ni V-jay.
Nagkwentuhan lang kami doon.May halo pang gaslawan. Splash fight! Dun ako napagod eh. Naubos yung energy ko. Hindi rin nagtagal eh pumasok na kami sa loob. Medyo naging mahirap yung pagbanlaw. Isa lang kasi ang bathroom sa resthouse eh. Pero kahit naman ganun, nakatapos pa rin naman kaming lahat. Inabot nga lang ng siyam-siyam.
Saturday. Bigla na lang ako hindi nakapaghintay na makauwi sa amin. Paano naman kasi, kagigising ko lang. At pagkalabas na pagkalabas ko sa kwarto, eh napakaganda ng bumulaga sa akin. Parang linta naman si Trisha na nakadikit kay V-jay. Ang aga-aga eh nilalandi na nya. Argghh! Nakakainis. I hate this feeling!
Nang pauwi na eh dun ako umupo sa malayo sa kanila. Ayoko na lang silang makita na dalawa. Masakit ha.
Tahimik pa rin ako hanggang sa makauwi. Bukod sa pakiusap ko sa kanila na huwag ng sabihin kay lola yung nangyari sa akin, tipong ‘’oo’ at ‘hindi’ lang ang lumabas sa bibig ko. Pagdating sa bahay namin, nagpasalamat naman ako sa kanilang lahat. Sa pagasikaso sa akin at sa pagsama na rin nila sa akin sa outing na yun.
Ako naman ay pumasok na sa loob ng bahay. Tinanong pa nga ako ni lola kung kamusta daw yung outing.Sinabi ko na lang masaya. Pero para sa akin, hindi eh. Sila siguro,nage-enjoy talaga. Lalo na si Trisha at V-jay. Ako, hindi na lang yata dapat ako sumama.
Nagstay lang ako sa kwarto nun. Wala akong balak lumabas ngayon. Hindi kasi maganda ang pakiramdam ko. Not phyiscally but emotionally. Nakahiga lang ako nun sa kama ko. Nag-iisip ng bagay bagay.
Patay! Ito na nga yata. Bakit ngayon pa?
Bigla naman bumukas yung pinto kaya napabangon ako ng di oras. Pagpasok nya eh lumundag naman agad sa kama ko kaya tumalbog talbog kaming dalawa. Mag-7 pm na yata yun.
“O naligaw ka yata.”
“Hindi. Ampon nyo muna ako hanggang lunes. Umalis sina Mama papuntang probinsya. May namatay daw na kamag-anak.Hindi na ako pinasama eh.”
“Ah.”
“Oi, bakit ganyan ang mukha mo? May problema ka no?” kapag true friend mo nga naman, alam agad kapag may problema ka.
“Ano? Wala kang load? Bumabagsak ka sa klase? Namura ka ni lola? Nag-away kayo ni Daryll? Oh mommy at daddy mo na naman?”
“Hindi yun. Mas komplikado pa nga yata.” Napabuntong hininga na lang ako nun. Si Leah , nakatingin pa rin sa akin.
“Oh my gosh! Parang alam ko na.”yung mga kamay nya eh nasa mukha nya. "Don’t tell me...”
“In love na yata ako...” sabi ko sa kanya. “kay...kay...” shocks. Hindi ko mabigkas yung pangalan nya.
“V-JAY!” malakas yung pagkakasabi ni Leah. Nag-sign pa ako ng ‘wag ka maingay.’
“E di ayos pala. Sabi ko na nga ba. Ang galing ko talaga. Napansin ko na yun eh. Dati pa. Halatas sa kilos nyo.”
“Nyo?” sinabi ba nya talaga yun?
“Yeah. ‘nyo’ Kayo ni V-jay. Wag mong sabihing hindi mo alam?”
“Ang alin?”
“Naku. Magpacheck-up ka nga. Namamanhid ka na. Hindi mo talaga alam na may tama din yang si V-jay sa’yo?”
“Wag ka nga.Imposible yun. Si Trisha nga daw eh. At tsaka hindi yun ang inaalala ko. Ako...I can wait.I think.” Naalala ko naman yung sinabi ko sa kanya dati. ‘God has plans. If it’s meant for you,darating yun sa tamang panahon.’ Pero sa pagkakataong ito, mukhang it’s not meant for me. or is it?
“Ano yung inaalala mo?”
“Kay Yuan dapat. Siya nga yung crush ko di ba at sya rin yung nanliligaw. Ayoko na nga syang paasahin. Pero hindi ko naman kayang sabihin yung totoo sa kanya.” Ang bait bait nun sa akin tapos gaganunin ko lang. Ang sama ko naman. Eh kung si V-jay nga nagpaparaya para sa kanya tapos ako? Babalewalain ko lang.
“Anong plano mo?”
“Ewan.” Hindi ko rin alam. Bahala na si batman.
“Tingin ko dapat malaman nila. Kung hindi mo kaya, ako ang gagawa.” Sabi ni Leah. Yan naman ang hindi pwede mangyari. 1st of all, baka mapaano si Yuan. 2nd, yung magiging reaksyon ni V-jay eh siguradong negative. And 3rd, mas masasaktan pa ako lalo.
“Leah, No! pLease ipa-ubaya mo na sa akin ‘to. And promise me, you will keep this as a secret.” Nagmakaawa ako sa kanya. Pahirapan pa bago napapayag.
Hindi na kami kumain ng dinner nun. Wala din naman akong gana. Hanggang sa maghatinggabi eh gising pa rin ako. Si Leah eh nananaginip na samantalang ako, hindi na yata makakatulog. Lahat yata ng pwesto naitry ko na. Pero wala. Si V-jay talaga yung nasa isip ko. Si V-jay na nagbabasketball, si V-jay na tumatakbo na may dalang torch, sya na kumakanta,sya na kasabay kong umuwi, sya na kasama ko sa mall, sya na dinala ako sa bahay nila, sya na nagsave sa akin nung nalunod ako. At sya na hindi ko alam kung kaya ko talagang ipaubaya na lang sa ibang tao.
Sunday. Nagsimba kaming lahat. Si Kuya nga eh nandito pala. Ngayon ko lang nalaman. Mainit sa simbahan habang nagmimisa. Kahit may mga electric fan eh mainit pa rin dahil sa dami ng tao. Habang papalabas eh naharang pa si lola ng kumare nya. Kami ni Leah ay nauna na palabas. Nasa plaza na kami. Malayo-layo na rin sa simbahan pero katapat lang talaga sya.
Kapag sinuswerte ka nga naman, makikita mo pa si Trisha at si V-jay. Hindi na ako nagtaka kung bakit sila magkasama. Malamang nagsimaba siguro. Sana lang hindi nila kami mapansin. Tiningnan ko naman si Leah at mukhang hindi naman nya nakikita. Kaya ako, straight ahead lang din ang tingin.
So yun nga, dadaan na kami sa tapat nila.
One...
Two...
Thr--
“Denise, Leah” aww! Ang swerte talaga. Napatigil tuloy kami ni Leah. Nag hi naman sa akin si V-jay. My God. Talagang ngayon pa kami pinagkita nito.
“O Bakit kayo nandito?”
“We went to church. Tapos niyaya ko sya na kumain. Gusto nyong sumama ni Denise? Ok lang sa akin.” Inunahan ko naman si Leah sa pagsagot.
“Naku hindi na. May gagawin pa kami ni Leah. Di ba Leah?” inemphasize ko pa yung last sentence. Kagagaling ko lang sa simbahan. Mapatawad sana ako ni Lord sa pagsisinungaling ko.
“Ha? Ah..Oo...Oo nga.Tama. May gagawin pa kami.”
“Sige pala. Una na kami ah. Bye. Enjoy.” Hinawakan ko na si Leah sa braso at umalis na kami. Hindi naman talaga tunay yung dinahilan ko. In fact, wala nga akong idea kung anong gagawin namin pagkatapos.
Nanood na lang kami ni Leah ng sine na tumagal din ng two hours. Pagkatapos eh naisipan namin magstarbucks. Ewan ko ba. Natripan ko lang din na magcoffee. Hapon na rin nga kami nakauwi ng bahay. Si Leah eh nagtatakbo sa banyo. Paano kasi tinawag ng kalikasan.Pwede ba naman tanggihan yon?Nadatnan ko naman si kuya na nagsasapatos at yung bagpack nya eh nasa likod na nya.
“Kuya, aalis ka?”
“Yeah.Punta na ko ng dorm. Sigurado traffic na bukas.”
“Ganun?” Ang bilis naman yata.Hindi pa nga kami nakakapag-usap masyado. Nalungkot naman ako. Kahit naman ganyan si kuya eh nakakamiss din kahit paano. Malambing din yan at kahit hindi halata, alam ko mahal ako nyan.
“Bakit, may kailangan ka ba?”
“Wala. Next time na lang.” tapos umakbay sya sa akin. Naglakad kami hanggang sa pinto.
“Kung kailangan mo ng kausap, tawagan mo lang ako. I heard everything last night. Kahit anong mangyari, follow your heart. Tsaka yung laging sinasabi ni Lola. Wag mo kalimutan...Sige, bye na.”
> Kuya, kung ano mAn ang nRinig mo kgbe..skret na lng ntin un..plz...tNx nga pla. tc
-34-
Kinabukasan, ang aga naman namin ni Leah pumasok. May meeting din kasi sya sa club nya. Ako naman, hindi ko alam na meron din palang meeting sa newspaper hanggang sa nabasa ko yung nasa bulletin board.
"Posted: 200*” Last week pa pala yun nandoon. Hindi ko naman napansin. Ano naman kayang meron sa Newspaper Club? Kainis naman. Bakit hindi na lang during class hours yung meeting.
Naghiwalay na kami ni Leah since nasa magkaibang direksyon yung pupuntahan namin. Sya eh sa east. Ako sa west kung saan madadaanan ko pa ang gym namin.
Geez...ang lamig ngayon. Kung alam ko lang nagdala sana ako ng jacket para hindi ako mukhang ewan na nakahalukipkip habang naglalakad. Tahimik naman dahil konti pa ang mga tao. Walang anu-ano eh may sumigaw ng pangalan ko.
“Denise!” boses pa lang, alam ko na agad kung sino. Paglingon ko eh nakita ko sya na nandoon sa pinto ng gym.
“Ano?” sumenyas sya na parang “halika dito” kaya ako naman,lumapit at pumasok nga sa loob sa ng gym. Ang nandun eh yung mga barkada ni V-jay which happens to be his teammates too. Ang kilala ko lang doon eh si Ian, John, at yung dalawa na classmates ko din. Nagprapractice yata sila.Si V-jay eh naka basketball uniform pero there’s a white shirt underneath.Cute nga din tignan. Well...Kelan ba hindi?
Nakafold pa rin yung mga braso ko nun. Eto namang si V-jay hinubad bigla yung jersey nya at inabot sa akin.
“Aanhin ko naman ‘to?” Hinawakan ko lang sa dulo yung jersey. Umarte ako na parang kadiri pero hindi naman talaga kadiri yun.
“Para hindi ka lamigin.”
Nag-insist naman ako na hindi ko yun susuotin. Hindi naman sya mapawis or something. Mabango pa nga eh. Pero hello? Ang laki kaya nun sa akin. Imagine na lang kung anong magiging hitsura ko. Nakaschool uniform tapos may nakapatong na jersey? Parang tanga naman yun.
Mapilit pa rin sya. Kahit di ko na daw isuot. I-wrap ko na lang daw sa braso ko para hindi ako lamigin.
“Uyyy” Tinukso naman ng ibang players si V-jay sa akin. Nakakainis nga eh. Ang sarap batukan. Pero mas nakakainis yung sinabi nung isa.
“Ipagpapalit mo ba si Trisha dyan. ” Ouch! Akala mo naman kung sino ang kuto na ‘to.
“Shut up Conrad. ” binatukan naman nya yung Conrad.
“Mahal ko si Denise..” nagulat naman ako dun kaya napatingin akong bigla sa kanya. Actually, pati mga yung mga teammates nya.
“- - as... a friend. Of course. What else?” Dinagdag nya. Man! Ouch again!
Tumawa pa ng malakas nun yung Conrad. Parang gusto kong sampalin eh pero dahil mahahalata ako ni V-jay eh hindi ko na lang itinuloy. Sa halip, sinabi ko na kailangan ko ng umalis para sa newspaper club. Late na rin naman ako kaya useless na ang tumuloy pa sa meeting. Nangingilid yung luha ko nung lumabas ako sa gym. Nung alam kong hindi na nila ako nakikita eh nagtatakbo ako sa girls’ bathroom at dun ko hinayaan ang sarili ko na umiyak. Malas naman at wala pa akong panyo kaya ginamit ko na lang yung jersey nya.
Naghilamos muna ako pero walang kwenta rin dahil halata naman na umiyak ako. Lumabas na rin ako ng CR dahil in few minutes eh magtatime na .This time, napuno na ng estudyante ang paligid. Nakasalubong ko pa nga si Trisha at binati pa nya ako. Naluluha pa rin ako pero pinipilit kong pigilin.Kaya lang tumutulo pa rin sya.
“Hey, umiiyak ka ba?” Pinahid ko yung luha ko gamit ang kamay ko.Sinabayan naman ako ni Yuan sa paglakad. “Here, sayo muna.” Inabot nya sa akin yung neatly folded nyang hadkerchief.
“What’s wrong?” sasabihin ko ba sa kanya?
“Yuan ano kasi...ahmm...ano.. pwede saka na lang?”
“If that’s what you want. Basta I’m always here for you. Feel free to share.” Seryoso sya nun. Sabagay,lagi naman syang seryoso. I felt bad. Pinilit kong ngitian sya bago kami maghiwalay ng room. Sa akin daw muna yung panyo nya. In case daw na kailanganin ko ulit.
“Thanks Yuan.”
“See you later.”
Tinanong ko na lang sa isa kong kaklase kung anong nangyari sa meeting ng newspaper club. Hindi naman masyadong mahalaga. Nagka Pop Quiz naman kami sa math. Dahil biglaan yun eh nagmukhang massacre scene yung papel ko.
Kakahiya ka Denise!
Sa ngayon, kung meron man akong ayaw makasabay sa pagkain eh si V-jay na yun. Kaya lang wala ng bakanteng upuan kundi yung nandoon kina V-jay. Kahit ayoko man eh doon na rin ako napaupo dahil doon ako dinala ni Yuan.
Magandang balita naman eh yung tungkol kina Ashley at John. Nagkalakas ng loob na kasi sya magtapat kaya kahapon eh officially na naging sila na. Hayy...buti pa si Ashley masaya na.
“Wow pare. I bet gusto mo ng tumalon sa tuwa nyan.” Sabi ni Yuan.
“Ehemm...Ehemm.. Denise. Kelan mo daw ba kasi sasagutin si Yuan?” bakit naman napunta sa akin yung usapan? Tumingin naman ako kay John pero syempe hindi ko pa rin naiwasan na masagi yung tingin ko kay V-jay since magkatabi sila. Naalala ko naman yung kanina sa gym. Dang! That hurt.
“Soon.” Sagot ko naman kay John habang may fake smile pa ako sa mukha. Ramdam na ramdam ko naman yung pagtingin ni V-jay ng biglaan. Pero pagbaling ko, lumingon sya sa kabilang side kung saan may mga 4th year na bumabati sa kanya.
“Yuan, narinig mo yun? Soon daw.” Ngumiti lang din naman si Yuan.
-35-
Sa bahay naman, ang dami kong nakain noong dinner.Ganito naman talaga ako kapag hindi ako okay. Dinadaan ko na lang sa pagkain. Pagkatapos nun eh nagtulong na kami ni Leah sa paggawa ng homework na madali rin naman namin natapos.
“Akala ko ba eh si V-jay ang mahal mo?” kung umasta sya eh daig pa si Lola.Nasa baywang pa nya yung kamay nya. Nag-nod lang naman ako.
“Bakit mo sinabi kay Yuan na sasagutin mo sya ‘soon’???Oh Please! Akala ko ayaw mo na syang paasahin. Sa ginawa mong yun eh lalo mo syang pinaasa!” hindi naman ako nakasagot nun at napa buntong hininga na lang ako. May point din si LEah eh. Patay na naman. Wrong move Denise! Pinalo ko lang yung noo ko nun.
Kinabukasan, tamad na tamad akong pumasok sa school. Pero hindi naman masama yung naging araw ko hanggang sa dumating ang subject na P.E. Nilayasan na naman kami ng teacher namin. Ewan ko ba,dapat yata humanap na sila ng ibang P.E teacher. Pero hindi mo rin naman masisi dahil yung anak nya eh parating nagkakasakit.
Pinasali na lang kami doon sa class nina Yuan. Same period kasi yung P.E namin. Nakakabadtrip naman dahil nandun di yung si Conrad. Hindi ko malaman kung bakit parang ang init ng dugo sa akin nun. Dahil nga madami kami,free time kami nun. Bahala na daw kami kung anong gusto namin gawin sabi nung isang teacher nila. Naglabas sya ng mga kung anu-ano na pwedeng mapaglaruan. Ano yung mga yon? They are basically balls. Different kinds of balls. May basketball,volleyball.,baseball,football,soccer ball...fishball!
Mas lalong nakakatamad pag ganito. Wala kasing purpose. Lumapit naman ako kay Yuan na nakaupo doon sa wooden bench. Tinabihan ko sya at nagkwentuhan kami doon. Nagpapay pa ako gamit yung panyo ko nun dahil mabanas sa gym.
“Ooh...alam ko na kung sinong kapareho mo ng bracelet na yan.” Tinuro nya yung bracelet na suot ko.
“Sino?” tanong ko naman. Baliw no? Tinanong ko pa eh alam ko naman na ang sagot.
“BAKIT BA AYAW MO MANIWALA? ANO,KAILANGAN KO LANG BA MANALO? GAME NA!” BOOOOOGGGG!
Whoa! Katakot naman. Galit ba sya?
Malamang sumisigaw eh.At ang lakas nagpag ‘chest pass’ nya kay Conrad. Naks..chest pass daw oh? Ano ba yan...basketball terms na ang gamit ko.
Teka... si Conrad? Ang laki talaga ng probelema ng bulate na yun!
Pinaligiran naman sila ng mga tao. Ang daming chismosa e. Kami naman ni Yuan eh ilan lang sa mga hindi nakigulo doon. Baka kasi magkapikunan doon eh.Mahirap na. Parang ang bigat ng tension sa one-on-one na yun. Kahit malayo ako eh nakikita ko yung mukha ni V-jay. Namumula nga sya eh.
“May sa demonyo talaga ‘tong si Conrad. Ayaw nyang maniwala sa sinasabi ni V-jay. Kanina pa nya ayaw tigilan.”
“Baka naman ano... hindi kapani-paniwala.” Yun na lang ang lumabas sa bibig ko. May dumaan kasing dalawng lalaki sa harapan namin. At narinig ko yung sinabi.
“Pustahan daw yun,pare.Si V-jay at Conrad. Pinagpustahan daw si Mendoza,yung Denise...”Sino daw? Pangalan ko ba? Nabingi ako bigla.
Kung kanina eh tinatamad ako, baliktad naman ngayon. Biglang nabuhay ang mga kalamnan ko. At nagsimulang maging stove ang ulo ko. Binilisan ko yung paglakad papunta doon sa may ring. Kung pinagpustahan nila ako, gusto Kong malaman yung dahilan. Ang KAPAL ng mukha nila para pagpustahan ako. Sa dinami-dami nilang pwedeng pagpustahan sa mundo eh ako pa ang pinili. Ano ko? Laruan? Manok na pangsabong?
“Denise,sandali.” Sumunod si Yuan pero mas lalo kong binilisan.
“Excuse me lang,miss!” Nakisingit ako doon sa mga tao. Ang dami pa rin tao doon kahit mukhang tapos na yung match. Si V-jay ay seryoso ang mukha habang kausap si Conrad. Pawisan pa nga silang pareho. Mahinahon na yung pagsasalita nya pero ito na lang narinig ko:
“---but the truth is I do- - - “
“V-jay!” sumingit naman si Yuan. Napatingin tuloy si V-jay sa side namin.
“not... like... Denise.”
-38-
niyakap nya ako tapos umalis na sya...and that’s my brother. Tingin ko naihipan lang yan ng masamang hangin eh. Sa palagay nyo, seryoso kaya? Pero narinig nya yung kagabi... Waaah! Tinext ko lang siya.
Nagkasundo na na bukas kami uuwi sa kani-kanilang bahay. So ibig sabihin, mag stay pa rin kami dito for one night.
Hay...ano na naman kayang pwedeng mangyari? Basta ang alam ko, hindi na ako pupunta sa malalim kung sakaling magswimming ulit.
“Guys, ayaw nyo ba magswimming ulit? Let’s go na. Last night na natin dito. Kami ni V-jay mag-swim ulit.” Sabi yun ni Trisha. Pagkatapos ay hinila na nya si V-jay papunta sa dagat. Si V-jay naman, parang ayaw pa. Ang ewan talaga nun. Halos si Trisha na nga ang gumagawa ng moves eh tapos parang ayaw pa nya.
Hay..ang gulo talaga ng mga lalaki na yan.
“Uy, lumulutang ka na naman sa kalawakan. Tayo na nga dun.” Nagulat naman ako kay Ashley. Bigla na lang kasi ako siniko.
Tumakbo na kami papunta sa dagat. Halos lahat pala sila eh nandoon na. Paulit-ulit naman sila sa pagremind sa akin na wag daw ako pumunta sa malalim at baka daw malunod ulit ako. Nakulitan nga ako eh.
“Opo.” Sabi ko na lang.
Hindi na talaga kami pupunta sa malalim. Tsaka madilim na rin kaya nakakatakot na. Baka mamaya may kung anong halimwaw pa dito, mamaya nyan lamunin ako. Waaah!
Si V-jay naman lumipat pa sa side ko. Natuwa naman ako nun.
“Ang dilim na. Are you scared?” sabi nya sa akin.
“Hindi no. Para yan lang.” yun naman ang sabi ko. Pero ang totoo, nakakatakot talaga. Ewan ko ba, basta takot ako sa open spaces lalo pa at madilim tulad ngayon. May ilaw nga pero ang liliit naman.
“Parang kasi eh. Ok lang yan. I’m here.” Nagslight tap sya sa balikat ko. Lumipat din naman si Trisha sa tabi nya. Tsk. Ok na sana eh.
Hindi ko naman napansin na kulang pala kami ng dalawa hanggang sa napansin ni Leah na wala si Yuan at Ian.
“Si Yuan nagpapahinga na. Alam nyo na, hindi sya pwede magbabad masyado. Baka magkasakit yun.” Pinaliwanag ni V-jay.
Nagkwentuhan lang kami doon.May halo pang gaslawan. Splash fight! Dun ako napagod eh. Naubos yung energy ko. Hindi rin nagtagal eh pumasok na kami sa loob. Medyo naging mahirap yung pagbanlaw. Isa lang kasi ang bathroom sa resthouse eh. Pero kahit naman ganun, nakatapos pa rin naman kaming lahat. Inabot nga lang ng siyam-siyam.
Saturday. Bigla na lang ako hindi nakapaghintay na makauwi sa amin. Paano naman kasi, kagigising ko lang. At pagkalabas na pagkalabas ko sa kwarto, eh napakaganda ng bumulaga sa akin. Parang linta naman si Trisha na nakadikit kay V-jay. Ang aga-aga eh nilalandi na nya. Argghh! Nakakainis. I hate this feeling!
Nang pauwi na eh dun ako umupo sa malayo sa kanila. Ayoko na lang silang makita na dalawa. Masakit ha.
Tahimik pa rin ako hanggang sa makauwi. Bukod sa pakiusap ko sa kanila na huwag ng sabihin kay lola yung nangyari sa akin, tipong ‘’oo’ at ‘hindi’ lang ang lumabas sa bibig ko. Pagdating sa bahay namin, nagpasalamat naman ako sa kanilang lahat. Sa pagasikaso sa akin at sa pagsama na rin nila sa akin sa outing na yun.
Ako naman ay pumasok na sa loob ng bahay. Tinanong pa nga ako ni lola kung kamusta daw yung outing.Sinabi ko na lang masaya. Pero para sa akin, hindi eh. Sila siguro,nage-enjoy talaga. Lalo na si Trisha at V-jay. Ako, hindi na lang yata dapat ako sumama.
Nagstay lang ako sa kwarto nun. Wala akong balak lumabas ngayon. Hindi kasi maganda ang pakiramdam ko. Not phyiscally but emotionally. Nakahiga lang ako nun sa kama ko. Nag-iisip ng bagay bagay.
Patay! Ito na nga yata. Bakit ngayon pa?
Bigla naman bumukas yung pinto kaya napabangon ako ng di oras. Pagpasok nya eh lumundag naman agad sa kama ko kaya tumalbog talbog kaming dalawa. Mag-7 pm na yata yun.
“O naligaw ka yata.”
“Hindi. Ampon nyo muna ako hanggang lunes. Umalis sina Mama papuntang probinsya. May namatay daw na kamag-anak.Hindi na ako pinasama eh.”
“Ah.”
“Oi, bakit ganyan ang mukha mo? May problema ka no?” kapag true friend mo nga naman, alam agad kapag may problema ka.
“Ano? Wala kang load? Bumabagsak ka sa klase? Namura ka ni lola? Nag-away kayo ni Daryll? Oh mommy at daddy mo na naman?”
“Hindi yun. Mas komplikado pa nga yata.” Napabuntong hininga na lang ako nun. Si Leah , nakatingin pa rin sa akin.
“Oh my gosh! Parang alam ko na.”yung mga kamay nya eh nasa mukha nya. "Don’t tell me...”
“In love na yata ako...” sabi ko sa kanya. “kay...kay...” shocks. Hindi ko mabigkas yung pangalan nya.
“V-JAY!” malakas yung pagkakasabi ni Leah. Nag-sign pa ako ng ‘wag ka maingay.’
“E di ayos pala. Sabi ko na nga ba. Ang galing ko talaga. Napansin ko na yun eh. Dati pa. Halatas sa kilos nyo.”
“Nyo?” sinabi ba nya talaga yun?
“Yeah. ‘nyo’ Kayo ni V-jay. Wag mong sabihing hindi mo alam?”
“Ang alin?”
“Naku. Magpacheck-up ka nga. Namamanhid ka na. Hindi mo talaga alam na may tama din yang si V-jay sa’yo?”
“Wag ka nga.Imposible yun. Si Trisha nga daw eh. At tsaka hindi yun ang inaalala ko. Ako...I can wait.I think.” Naalala ko naman yung sinabi ko sa kanya dati. ‘God has plans. If it’s meant for you,darating yun sa tamang panahon.’ Pero sa pagkakataong ito, mukhang it’s not meant for me. or is it?
“Ano yung inaalala mo?”
“Kay Yuan dapat. Siya nga yung crush ko di ba at sya rin yung nanliligaw. Ayoko na nga syang paasahin. Pero hindi ko naman kayang sabihin yung totoo sa kanya.” Ang bait bait nun sa akin tapos gaganunin ko lang. Ang sama ko naman. Eh kung si V-jay nga nagpaparaya para sa kanya tapos ako? Babalewalain ko lang.
“Anong plano mo?”
“Ewan.” Hindi ko rin alam. Bahala na si batman.
“Tingin ko dapat malaman nila. Kung hindi mo kaya, ako ang gagawa.” Sabi ni Leah. Yan naman ang hindi pwede mangyari. 1st of all, baka mapaano si Yuan. 2nd, yung magiging reaksyon ni V-jay eh siguradong negative. And 3rd, mas masasaktan pa ako lalo.
“Leah, No! pLease ipa-ubaya mo na sa akin ‘to. And promise me, you will keep this as a secret.” Nagmakaawa ako sa kanya. Pahirapan pa bago napapayag.
Hindi na kami kumain ng dinner nun. Wala din naman akong gana. Hanggang sa maghatinggabi eh gising pa rin ako. Si Leah eh nananaginip na samantalang ako, hindi na yata makakatulog. Lahat yata ng pwesto naitry ko na. Pero wala. Si V-jay talaga yung nasa isip ko. Si V-jay na nagbabasketball, si V-jay na tumatakbo na may dalang torch, sya na kumakanta,sya na kasabay kong umuwi, sya na kasama ko sa mall, sya na dinala ako sa bahay nila, sya na nagsave sa akin nung nalunod ako. At sya na hindi ko alam kung kaya ko talagang ipaubaya na lang sa ibang tao.
Sunday. Nagsimba kaming lahat. Si Kuya nga eh nandito pala. Ngayon ko lang nalaman. Mainit sa simbahan habang nagmimisa. Kahit may mga electric fan eh mainit pa rin dahil sa dami ng tao. Habang papalabas eh naharang pa si lola ng kumare nya. Kami ni Leah ay nauna na palabas. Nasa plaza na kami. Malayo-layo na rin sa simbahan pero katapat lang talaga sya.
Kapag sinuswerte ka nga naman, makikita mo pa si Trisha at si V-jay. Hindi na ako nagtaka kung bakit sila magkasama. Malamang nagsimaba siguro. Sana lang hindi nila kami mapansin. Tiningnan ko naman si Leah at mukhang hindi naman nya nakikita. Kaya ako, straight ahead lang din ang tingin.
So yun nga, dadaan na kami sa tapat nila.
One...
Two...
Thr--
“Denise, Leah” aww! Ang swerte talaga. Napatigil tuloy kami ni Leah. Nag hi naman sa akin si V-jay. My God. Talagang ngayon pa kami pinagkita nito.
“O Bakit kayo nandito?”
“We went to church. Tapos niyaya ko sya na kumain. Gusto nyong sumama ni Denise? Ok lang sa akin.” Inunahan ko naman si Leah sa pagsagot.
“Naku hindi na. May gagawin pa kami ni Leah. Di ba Leah?” inemphasize ko pa yung last sentence. Kagagaling ko lang sa simbahan. Mapatawad sana ako ni Lord sa pagsisinungaling ko.
“Ha? Ah..Oo...Oo nga.Tama. May gagawin pa kami.”
“Sige pala. Una na kami ah. Bye. Enjoy.” Hinawakan ko na si Leah sa braso at umalis na kami. Hindi naman talaga tunay yung dinahilan ko. In fact, wala nga akong idea kung anong gagawin namin pagkatapos.
Nanood na lang kami ni Leah ng sine na tumagal din ng two hours. Pagkatapos eh naisipan namin magstarbucks. Ewan ko ba. Natripan ko lang din na magcoffee. Hapon na rin nga kami nakauwi ng bahay. Si Leah eh nagtatakbo sa banyo. Paano kasi tinawag ng kalikasan.Pwede ba naman tanggihan yon?Nadatnan ko naman si kuya na nagsasapatos at yung bagpack nya eh nasa likod na nya.
“Kuya, aalis ka?”
“Yeah.Punta na ko ng dorm. Sigurado traffic na bukas.”
“Ganun?” Ang bilis naman yata.Hindi pa nga kami nakakapag-usap masyado. Nalungkot naman ako. Kahit naman ganyan si kuya eh nakakamiss din kahit paano. Malambing din yan at kahit hindi halata, alam ko mahal ako nyan.
“Bakit, may kailangan ka ba?”
“Wala. Next time na lang.” tapos umakbay sya sa akin. Naglakad kami hanggang sa pinto.
“Kung kailangan mo ng kausap, tawagan mo lang ako. I heard everything last night. Kahit anong mangyari, follow your heart. Tsaka yung laging sinasabi ni Lola. Wag mo kalimutan...Sige, bye na.”
> Kuya, kung ano mAn ang nRinig mo kgbe..skret na lng ntin un..plz...tNx nga pla. tc
-34-
Kinabukasan, ang aga naman namin ni Leah pumasok. May meeting din kasi sya sa club nya. Ako naman, hindi ko alam na meron din palang meeting sa newspaper hanggang sa nabasa ko yung nasa bulletin board.
"Posted: 200*” Last week pa pala yun nandoon. Hindi ko naman napansin. Ano naman kayang meron sa Newspaper Club? Kainis naman. Bakit hindi na lang during class hours yung meeting.
Naghiwalay na kami ni Leah since nasa magkaibang direksyon yung pupuntahan namin. Sya eh sa east. Ako sa west kung saan madadaanan ko pa ang gym namin.
Geez...ang lamig ngayon. Kung alam ko lang nagdala sana ako ng jacket para hindi ako mukhang ewan na nakahalukipkip habang naglalakad. Tahimik naman dahil konti pa ang mga tao. Walang anu-ano eh may sumigaw ng pangalan ko.
“Denise!” boses pa lang, alam ko na agad kung sino. Paglingon ko eh nakita ko sya na nandoon sa pinto ng gym.
“Ano?” sumenyas sya na parang “halika dito” kaya ako naman,lumapit at pumasok nga sa loob sa ng gym. Ang nandun eh yung mga barkada ni V-jay which happens to be his teammates too. Ang kilala ko lang doon eh si Ian, John, at yung dalawa na classmates ko din. Nagprapractice yata sila.Si V-jay eh naka basketball uniform pero there’s a white shirt underneath.Cute nga din tignan. Well...Kelan ba hindi?
Nakafold pa rin yung mga braso ko nun. Eto namang si V-jay hinubad bigla yung jersey nya at inabot sa akin.
“Aanhin ko naman ‘to?” Hinawakan ko lang sa dulo yung jersey. Umarte ako na parang kadiri pero hindi naman talaga kadiri yun.
“Para hindi ka lamigin.”
Nag-insist naman ako na hindi ko yun susuotin. Hindi naman sya mapawis or something. Mabango pa nga eh. Pero hello? Ang laki kaya nun sa akin. Imagine na lang kung anong magiging hitsura ko. Nakaschool uniform tapos may nakapatong na jersey? Parang tanga naman yun.
Mapilit pa rin sya. Kahit di ko na daw isuot. I-wrap ko na lang daw sa braso ko para hindi ako lamigin.
“Uyyy” Tinukso naman ng ibang players si V-jay sa akin. Nakakainis nga eh. Ang sarap batukan. Pero mas nakakainis yung sinabi nung isa.
“Ipagpapalit mo ba si Trisha dyan. ” Ouch! Akala mo naman kung sino ang kuto na ‘to.
“Shut up Conrad. ” binatukan naman nya yung Conrad.
“Mahal ko si Denise..” nagulat naman ako dun kaya napatingin akong bigla sa kanya. Actually, pati mga yung mga teammates nya.
“- - as... a friend. Of course. What else?” Dinagdag nya. Man! Ouch again!
Tumawa pa ng malakas nun yung Conrad. Parang gusto kong sampalin eh pero dahil mahahalata ako ni V-jay eh hindi ko na lang itinuloy. Sa halip, sinabi ko na kailangan ko ng umalis para sa newspaper club. Late na rin naman ako kaya useless na ang tumuloy pa sa meeting. Nangingilid yung luha ko nung lumabas ako sa gym. Nung alam kong hindi na nila ako nakikita eh nagtatakbo ako sa girls’ bathroom at dun ko hinayaan ang sarili ko na umiyak. Malas naman at wala pa akong panyo kaya ginamit ko na lang yung jersey nya.
Naghilamos muna ako pero walang kwenta rin dahil halata naman na umiyak ako. Lumabas na rin ako ng CR dahil in few minutes eh magtatime na .This time, napuno na ng estudyante ang paligid. Nakasalubong ko pa nga si Trisha at binati pa nya ako. Naluluha pa rin ako pero pinipilit kong pigilin.Kaya lang tumutulo pa rin sya.
“Hey, umiiyak ka ba?” Pinahid ko yung luha ko gamit ang kamay ko.Sinabayan naman ako ni Yuan sa paglakad. “Here, sayo muna.” Inabot nya sa akin yung neatly folded nyang hadkerchief.
“What’s wrong?” sasabihin ko ba sa kanya?
“Yuan ano kasi...ahmm...ano.. pwede saka na lang?”
“If that’s what you want. Basta I’m always here for you. Feel free to share.” Seryoso sya nun. Sabagay,lagi naman syang seryoso. I felt bad. Pinilit kong ngitian sya bago kami maghiwalay ng room. Sa akin daw muna yung panyo nya. In case daw na kailanganin ko ulit.
“Thanks Yuan.”
“See you later.”
Tinanong ko na lang sa isa kong kaklase kung anong nangyari sa meeting ng newspaper club. Hindi naman masyadong mahalaga. Nagka Pop Quiz naman kami sa math. Dahil biglaan yun eh nagmukhang massacre scene yung papel ko.
Kakahiya ka Denise!
Sa ngayon, kung meron man akong ayaw makasabay sa pagkain eh si V-jay na yun. Kaya lang wala ng bakanteng upuan kundi yung nandoon kina V-jay. Kahit ayoko man eh doon na rin ako napaupo dahil doon ako dinala ni Yuan.
Magandang balita naman eh yung tungkol kina Ashley at John. Nagkalakas ng loob na kasi sya magtapat kaya kahapon eh officially na naging sila na. Hayy...buti pa si Ashley masaya na.
“Wow pare. I bet gusto mo ng tumalon sa tuwa nyan.” Sabi ni Yuan.
“Ehemm...Ehemm.. Denise. Kelan mo daw ba kasi sasagutin si Yuan?” bakit naman napunta sa akin yung usapan? Tumingin naman ako kay John pero syempe hindi ko pa rin naiwasan na masagi yung tingin ko kay V-jay since magkatabi sila. Naalala ko naman yung kanina sa gym. Dang! That hurt.
“Soon.” Sagot ko naman kay John habang may fake smile pa ako sa mukha. Ramdam na ramdam ko naman yung pagtingin ni V-jay ng biglaan. Pero pagbaling ko, lumingon sya sa kabilang side kung saan may mga 4th year na bumabati sa kanya.
“Yuan, narinig mo yun? Soon daw.” Ngumiti lang din naman si Yuan.
-35-
Sa bahay naman, ang dami kong nakain noong dinner.Ganito naman talaga ako kapag hindi ako okay. Dinadaan ko na lang sa pagkain. Pagkatapos nun eh nagtulong na kami ni Leah sa paggawa ng homework na madali rin naman namin natapos.
“Akala ko ba eh si V-jay ang mahal mo?” kung umasta sya eh daig pa si Lola.Nasa baywang pa nya yung kamay nya. Nag-nod lang naman ako.
“Bakit mo sinabi kay Yuan na sasagutin mo sya ‘soon’???Oh Please! Akala ko ayaw mo na syang paasahin. Sa ginawa mong yun eh lalo mo syang pinaasa!” hindi naman ako nakasagot nun at napa buntong hininga na lang ako. May point din si LEah eh. Patay na naman. Wrong move Denise! Pinalo ko lang yung noo ko nun.
Kinabukasan, tamad na tamad akong pumasok sa school. Pero hindi naman masama yung naging araw ko hanggang sa dumating ang subject na P.E. Nilayasan na naman kami ng teacher namin. Ewan ko ba,dapat yata humanap na sila ng ibang P.E teacher. Pero hindi mo rin naman masisi dahil yung anak nya eh parating nagkakasakit.
Pinasali na lang kami doon sa class nina Yuan. Same period kasi yung P.E namin. Nakakabadtrip naman dahil nandun di yung si Conrad. Hindi ko malaman kung bakit parang ang init ng dugo sa akin nun. Dahil nga madami kami,free time kami nun. Bahala na daw kami kung anong gusto namin gawin sabi nung isang teacher nila. Naglabas sya ng mga kung anu-ano na pwedeng mapaglaruan. Ano yung mga yon? They are basically balls. Different kinds of balls. May basketball,volleyball.,baseball,football,soccer ball...fishball!
Mas lalong nakakatamad pag ganito. Wala kasing purpose. Lumapit naman ako kay Yuan na nakaupo doon sa wooden bench. Tinabihan ko sya at nagkwentuhan kami doon. Nagpapay pa ako gamit yung panyo ko nun dahil mabanas sa gym.
“Ooh...alam ko na kung sinong kapareho mo ng bracelet na yan.” Tinuro nya yung bracelet na suot ko.
“Sino?” tanong ko naman. Baliw no? Tinanong ko pa eh alam ko naman na ang sagot.
“BAKIT BA AYAW MO MANIWALA? ANO,KAILANGAN KO LANG BA MANALO? GAME NA!” BOOOOOGGGG!
Whoa! Katakot naman. Galit ba sya?
Malamang sumisigaw eh.At ang lakas nagpag ‘chest pass’ nya kay Conrad. Naks..chest pass daw oh? Ano ba yan...basketball terms na ang gamit ko.
Teka... si Conrad? Ang laki talaga ng probelema ng bulate na yun!
Pinaligiran naman sila ng mga tao. Ang daming chismosa e. Kami naman ni Yuan eh ilan lang sa mga hindi nakigulo doon. Baka kasi magkapikunan doon eh.Mahirap na. Parang ang bigat ng tension sa one-on-one na yun. Kahit malayo ako eh nakikita ko yung mukha ni V-jay. Namumula nga sya eh.
“May sa demonyo talaga ‘tong si Conrad. Ayaw nyang maniwala sa sinasabi ni V-jay. Kanina pa nya ayaw tigilan.”
“Baka naman ano... hindi kapani-paniwala.” Yun na lang ang lumabas sa bibig ko. May dumaan kasing dalawng lalaki sa harapan namin. At narinig ko yung sinabi.
“Pustahan daw yun,pare.Si V-jay at Conrad. Pinagpustahan daw si Mendoza,yung Denise...”Sino daw? Pangalan ko ba? Nabingi ako bigla.
Kung kanina eh tinatamad ako, baliktad naman ngayon. Biglang nabuhay ang mga kalamnan ko. At nagsimulang maging stove ang ulo ko. Binilisan ko yung paglakad papunta doon sa may ring. Kung pinagpustahan nila ako, gusto Kong malaman yung dahilan. Ang KAPAL ng mukha nila para pagpustahan ako. Sa dinami-dami nilang pwedeng pagpustahan sa mundo eh ako pa ang pinili. Ano ko? Laruan? Manok na pangsabong?
“Denise,sandali.” Sumunod si Yuan pero mas lalo kong binilisan.
“Excuse me lang,miss!” Nakisingit ako doon sa mga tao. Ang dami pa rin tao doon kahit mukhang tapos na yung match. Si V-jay ay seryoso ang mukha habang kausap si Conrad. Pawisan pa nga silang pareho. Mahinahon na yung pagsasalita nya pero ito na lang narinig ko:
“---but the truth is I do- - - “
“V-jay!” sumingit naman si Yuan. Napatingin tuloy si V-jay sa side namin.
“not... like... Denise.”
-38-
niyakap nya ako tapos umalis na sya...and that’s my brother. Tingin ko naihipan lang yan ng masamang hangin eh. Sa palagay nyo, seryoso kaya? Pero narinig nya yung kagabi... Waaah! Tinext ko lang siya.
| |
bravenet.com